panique généralisée : il neige !

                                                 

Als het sneeuwt in Zuid Frankrijk , meestal in de maand februari , zoals nu, vandaag dus, dan kijken Nederlanders, Britten en Belgen gewoon naar buiten en ze genieten van al die witte pracht die zich als een onbevlekt donsdeken over de valleien heeft gespreid.
De haard brandt, het hout is netjes opgestapeld buiten én binnen, de conserven staan gereed om geopend te worden, de diepvries steekt vol vlees ,wild en gevogelte, de wintergroenten liggen klaar om in de soep te verzeilen ,we bakken zelf ons brood en we maken ons verder geen zorgen.
Met andere woorden : we zijn erop voorzien.

Maar een Fransman uit de Lot ?
Die is volledig in paniek.
Die is daar nooit op voorzien, al weet hij ondertussen best dat het kan sneeuwen in dit koudere jaargetijde .
Telkens weer denkt hij dat "son pays" daarvan gespaard zal blijven, quod non dus.

De radio geeft elk half uur een "situation des intempéries" met de weerman wiens stem ondertussen dreigender en dreigender wordt ...het is gebeurd, zoals Eric Van Looy zou zeggen, het is winter !
De wegen zijn "plots" onberijdbaar.
De wagens staan stil op de autoweg.
De camions staan in accordéon op de Nationale.
De schoolbussen rijden niet uit.
Er is dus ook geen school.
Het openbaar vervoer ligt lam.
Je kan dus niet gaan werken.
De winkels hebben weinig of geen personeel.
Er is geen bevoorrading.
Je ziet gewoon niemand op straat.
Afspraken worden afgezegd.

Martine en Manou , nieuwbakken Belgische émigrées , ondertussen inwoners van Sauveterre, bellen om te vragen of we morgen meegaan naar de cinema.
Met ongeloof kijk ik naar de hoorn van de telefoon.
Morgen?, vraag ik, maar Martine het sneeuwt !.
Bah ja en dan ,zegt ze.
Ik voel onmiddellijk dat ik hier al merkelijk langer woon dan zij.
Neen, ik ga niet mee, ik blijft gewoon binnen.
Spijtig, zegt ze al lachend.
Na wat over en weer gepraat met Jan bel ik haar terug.
Martine?
Ja, Geneviève.
Je zou beter morgen eens bellen naar die feestzaal in Cézac, of het wel doorgaat, want anders sta je daar met die raquettes à neige onder je woeten, helemaal alleen in de Lot...Pff.
Dat hadden we ook al gedacht, zei ze.
Slim hé, die Belgen.

Sneeuw maakt onze voetstappen geruisloos.
Hier maakt sneeuw de ganse streek doodstil.

                                                      
CONSEIL GÉNÉRAL Direction de la communication Agen, lundi 2 février 2015 COMMUNIQUE DE PRESSE Intempéries - Chutes de neige : Les transports interdits par arrêté préfectoral mardi 3 février Les agents du Conseil général mobilisés Les transports interdits mardi 3 février Les prévisions météorologiques faisant état de chutes de neige dans la nuit avec des températures fortement négatives - conduisant au classement du Lot-et-Garonne en vigilance orange - le Préfet de Lot-et-Garonne a décidé de prendre un arrêté interdisant, ce mardi 3 février, la circulation des transports scolaires sur tout le réseau routier départemental (ainsi que de tous les transports en commun). Par conséquent, aucun car scolaire n’assurera l’acheminement des enfants à leur établissement. Néanmoins, tous les établissements scolaires (écoles primaires, collèges et lycées) restent ouverts pour accueillir les élèves. Afin de s’assurer de la bonne réception de ce message, le Conseil général envoie des SMS pour prévenir les parents dont les enfants empruntent les cars scolaires départementaux. Il s’agit en effet du moyen le plus efficace pour alerter les familles, puisque l’information est adressée directement aux parents. Selon l’évolution des conditions météorologiques, la décision de maintenir ou de lever cette interdiction sera prise demain par le Préfet. Viabilité hivernale : les agents du Conseil général mob

Een truffelke ?

                                                   


Toen ik (nog) jong was , gisteren in feite, en in Aalst woonde kocht mijn groottante Louise al eens truffels.
En dat was kei lekker uiteraard, voor zo'n chocoladefreak als ik.
Maar nooit had ik de link gemaakt met truffels uit Zuid West Frankrijk.
Nooit.
Waarschijnlijk omdat we dat nooit aten, truffels, die andere dan.
Zoals er zoveel groenten zijn die we nooit gegeten hadden vroeger.
Broccoli bijvoorbeeld. Ik kan me niet inbeelden dat ooit bij mijn grootmoeder gegeten te hebben.
Asperges, ja. Schorseneren, ja.
Schorseneren vind je hier trouwens ook en ik maak er dikwijls klaar en ja die komen uit Belgenland.
Paprika's? Neen. Wel toen ik zo'n jaar of 18 was, maar vroeger? Neen.
Oude groenten? Pastinaak, aardpeer? Nooit gegeten.
Zoete aardappel? Bah neen.
Chinese kool?
Als er al een Chinees in Aalst was in mijn kindertijd dan gingen we daar 's zondags kip met frites eten.

Maar truffels?
Neen.

En nu?
Nu eten Jan en ik dat op een doodgewone zondag, met pasta of met risotto en het klinkt als muziek in de oren als Jan zegt "ik heb nog nooit zo'n lekkere pasta gegeten. Dat is de eerste keer dat ik die truffel zo goed smaak"...
Ik word een echte !

En uiteraard bewaren we ze met eieren in een tupperware doos....dan nemen de eieren de smaak van de truffels op en dan eten we de dag nadien een omelet met truffels. Dat hoort zo, en zeg nu zelf, meer moet dat niet zijn hé !

Nog net geen 60 !

                    


Toen ik vanmorgen de computer aanzette verraste Google me met verjaardagstaarten, én een berichtje " Gelukkige verjaardag Geneviève".
Enerzijds was ik blij en aangenaam geschrokken, anderzijds was ik er niet goed van dat zo'n machien me op de voet volgt ...
En van dan af regende het berichten, SMS-jes, facebook groeten en wensen, mails, kaarten  en facetime gesprekken.
Dus hartelijk dank lieve mensen voor al dat goeds.
Moge het een bijzonder jaar worden.

Onze pa bekeek de sterrenhemel en waarschuwde me weer voor naderend onheil, zijn grote specialiteit.
Goede dingen voorspelt ons vader zo niet, slechte dingen daar is hij een onovertroffen meester in.
" Pas maar op dat je niet bestolen wordt! " , " Saturnus vierkant Pluto, maar kind, je weet nog niet wat je te wachten staat!", inderdaad en in feite had ik dat ook al beter niet geweten, " Je zal afscheid nemen van mensen en dingen! Je zussen en je broer hebben hetzelfde aspect, jaja, erg allez!".
Toch plezant zo'n vader die het allemaal op ons ziet afkomen en ons waarschuwt voor verschrikkelijke ongelukken.
Spijtig dat hij het niet dikwijls voor zichtzelf heeft gezien.
Maar ja, dat is meestal zo , ik zal zelden of nooit Tarotkaarten trekken voor mezelf, al doe ik het met liefde voor vrienden en familie, zelfs voor mijn pa.
                                                 
Dit jaar wordt dus betekenisvol wat betreft standpunten innnemen en afscheid nemen.
Afscheid van mensen.
Dat heb ik al wel vaker gedaan. Gewild of niet.
Allebei.
Afscheid van geliefden is zelden gewild.
Van vrienden wel.Alhoewel soms ook niet.
Afscheid van dingen, daar heb ik weinig of geen moeite mee.
Een ganse hoop gerief dat hier staat te bestoffen kan ik best missen.
Jan niet .Die zou het allemaal bijhouden.
Ik zou om te beginnen vandaag al de helft willen wegdoen.
Al die potjes en pannetjes. Pff.
Vreselijk als mensen die op bezoek komen er nog een potje of beeldje willen bijzetten.

Maar het liefste geschenk stond  onverwacht vanmorgen op mijn ontbijtbord : croissants en de enige echte Jef de Bruges pralines, gemaakt van Barry Callebout chocolade uit Wieze, jaja, en van cacao bonen uit Ivoorkust en daar is Paul de Petter de baas en die zat in mijn klas, de wereld is toch klein denk ik dan.
En er gaat niets, maar dan ook niets boven pralines !
                                                 

Ik denk dat ik volop ga genieten van die net nog geen 60e verjaardag.
Want zoals papa zegt : " en eens ge 60 zijt, wordt het 70 en 80 en dan gaat het rap hoor !!!!!!" , kan je nagaan, nog net geen 60 en hij voorspelt een roetsjbaan van verjaardagen die voorbij zullen vliegen voor ik er ook maar erg in zal hebben.
Saturnus hé en Pluto ,voor niks goed.

Nous n'avons plus de matériel, Jan !

Onze weg wordt met de dag onberijdbaarder . Dat is een moeilijk woord. Ik vraag me zelfs af of het wel bestaat in feite. Maar ik denk dat ik me wel degelijk verstaanbaar maak.
De weg naar ons huis zit vol putten en gaten en het is niet alleen de postbode ( la factrice, want we hebben vrouwelijke postbodes) die klaagt als haar auto te diep in het bladerdek zakt , maar ook onze vrienden vinden het geen pretje om naar Le Cigalou af te zakken, zeker in de winter.

Van tijd tot tijd, maar wel regelmatig, stappen zowel Jan als ik de mairie binnen om hen nogmaals te wijzen op de slechte staat van het wegdek.
Telkenmale schrijven ze ons adres op, ons telefoonnummer en zullen ze het "sans faute" doorgeven aan de verantwoordelijke voor de wegen.

Ook van tijd tot tijd klampt Jan Maurice Bonnamort aan , een mede-jager op de ree op dinsdagmorgen, en als verkozene in ons dorp dé aangewezen persoon om de dingen te laten vooruitgaan.

Toen de factrice tussen kerst en nieuw haar beklag had gedaan over het dikke bladertapijt heeft hij er wel degelijk voor gezorgd dat de bladeren werden weggeblazen.
Dat is een groot verschil en de factrice zwiert nu weer heel gezwind door de scherpe bochten naar onze nederige stulp.

Maar de putten, tja, dat is een ander paar mouwen.

Dus Jan vroeg nogmaals aan Maurice hoe het nu zat met die wegenwerken , waarop die doodleuk antwoordde ; "Nous n'avons plus de matériel,Jan, nous ne pouvons pas le faire!"

Eerlijkheid slaat een mens soms keihard in het gelaat.
Het geld is op.
De putten blijven.
Triestig maar helaas....

Als de rook om je hoofd is verdwenen !

De wierook rond mijn hoofd duurde één dag.
De dag erna was ik al vergeten dat ik in een boekje had gestaan.
Jij met je boekjes altijd ,zei Jan.
Je geeft daar 'k weet niet hoeveel geld aan uit en in feite betaal je de helft voor de reclame! Want die artikeltjes zijn archi kort en daar sturen ze dan een journaliste op af én een fotograaf! Kan je nagaan, wat een verspilling.
Als je mij een beetje kent, weet je dat ik dan zo op mijn paard zit dat ik begin te galopperen in alle richtingen en zeker de terriër in mij laat dat been niet meer los.
Maak er je een gedacht van Jan, na die 17 jaar dat we elkaar kennen, IK KOOP BOEKSKES en dat zal altijd zo zijn.

Mijn grootmoeder kocht boekjes, mijn groottante kocht boekjes en mijn moeder kocht boekjes....
Mijn grootmoeder "het Rijk der vrouw" , mijn groottante "mode et travaux" en "point de vue" en mijn moeder de "Figaro Littéraire" en "Paris Match "of "Jour de France".
En wij lazen elkaars 'boekjes.
En ja ik heb die "slechte "gewoonte overgenomen en ik lees ook nog heel graag "point de vue" en ik geef grif toe dat dat een "guilty pleasure" is, maar mag een mens dan geen foute keuzes maken in zijn leven?
Ik versta dat niet, zegt Jan en daar blijft het bij.
Ondertussen is deze kikker zo dik opgeblazen als een koe, van pure woede en start ik mijn onstuitbaar betoog.
Ik zie aan Jans' gezicht dat hij het zich al lelijk beklaagt dat hij ook maar iets over die boekjes heeft gezegd, maar ik heb er geen enkele compassie mee.
En jij Jan, vind je dat interessant achter een wild dier aanlopen, soms tot 3 x per week? En hoeveel kost dat? Kogels, patronen , riemen om de patronen in te houden, want die zijn uitgerokken en ik moet een nieuwe hebben, winterbotten, zomerbotten, bottines, dikke kousen, een anorak, gevoerd tegen de regen, een zomeranorak zonder voering tegen de regen, een geweer voor everzwijnen, een geweer voor reeën, een thermozak voor de "lichte maaltijd" rond het middaguur in de jachthut, de lichte maaltijd in de jachthut, de jachtvergunning, de verzekering voor de jacht, de "guettes" voor rond de benen want er zijn doornen en braamstruiken die anders je broek stuk scheuren, een jachtbroek, een regenbroek, een fleece, een jachtvest, een jachtklak, een jachthoed, een fluitje, een walkie talkie ( in Frankrijk Talkie Walkie , waarom, geen idee !) , een laserkijker voor 's nachts, één voor overdag om beter het beest te vizeren, een jeep, ah ja, een jeep, ik zou het begot nog vergeten.....

En ik, een boekske...mét commentaar, want dat kost veel voor niks.
Moet ik verder doorzeuren?
Of hebben jullie mijn stelling begrepen?

De rook om mijn hoofd is verdwenen, ik ga mijn boekske lezen zie !