Het begon allemaal de dag voor kerstmis.
Ik noem dat kerstavond, Jan zegt dat ik dat altijd verwar met kerstdag , steevast dezelfde vergissing maak met oudejaar, nieuwjaar en oudejaarsavond, nieuwjaarsavond, allez, dat ik in feite niet weet waarover ik spreek en dat dat waarschijnlijk te maken heeft met het feit dat ik uit de "Vlaanders" kom, zoals hij dat noemt.
Niets dat me vlugger uit mijn vel kan doen springen dan zo een dom vooroordeel.
Want ik kom niet uit de "Vlaanders".
Voor een Oostvlaming is "De Vlaanders" synoniem voor West-Vlaanderen en dat is hetzelfde niet ...
Leg het maar uit, zegt Jan dan.
Ja, probeer ik opnieuw - ik ben immers gekend voor mijn terriërkarakter, als ik een been vastheb laat ik het moeilijk los- jij denkt immers dat je beter af bent omdat je denkt dat je uit Antwerpen komt - en gaat er iets boven Antwerpen?- maar je komt maar uit Lier hoor.
Het woordje "maar" is het belangrijkste woord uit de ontploffingszin, uiteraard.
We lachen dan allebei, want we beseffen maar al te goed dat we kinderachtig bezig zijn.
We hadden afgesproken met onze Nederlandse vrienden om een everzwijnsbout waarvan we op de langen duur niet meer wisten van wie ze nou in feite was- van Gilbert gekregen, wie? Jan de Graaf en Rick? Jan Hellemans? Jan H en Rick? Rick alleen? kortom, iemand van ons - klaar te maken op kerstdag zelf ( als Oost-Vlaming kan ik echt niet specifieker zijn) .
Dat houdt in dat Zwany het beest uit de diepvriezer haalt en de ruimte, de plaats, de unieke locatie en AL het materiaal klaar heeft staan opdat de meester beenhouwer van dienst, mijn Jan, het geslepen mes in de heel grote bout zet .
Om het vervolgens netjes in stukken gesneden aan mij door te geven .
Opdat ik het volgens mijn allerbeste wildrecept zou klaarmaken.
Jan en Rick zouden het voorgerecht bereiden , dat zouden dan coquilles worden met gemengde vis.
Dat houdt in dat Rick de champignons snijdt en Jan de rest doet. Maar ze doen het wel degelijk echt samen. En dat is uniek.
Let op de ernst die je van hun gezichten kan aflezen , het recept is immers geslaagd.
Ondertussen dekt Zwany de tafel met prachtige versieringen, zonder het menu te vergeten, de crackers , zet ze het buffet klaar en overziet de kamer met voldoening.
Daarna hebben we wel een aperootje verdiend en serveert ze ons de enige echte Hollandse erwtensoep, met Hema rookworst wel te verstaan , die indien ze niet zou gelukt zijn zou omgeruild worden voor een ei. Maar ze was gelukt en meer moest dat niet zijn.
We namen afscheid en keken reeds uit naar de volgende dag waar Caroline en Constant en Emilio ons zouden vervoegen met nog meer lekkers!!!!
Het was meer dan geslaagd, iedereen lustte bijna alles, want je moet voor rode kool zijn, of voor knolselderpuree, en graag Hollandse kaas lusten , of van oesters houden, of liever zalm hebben, tenzij je foie gras verkiest....noem het op, we hadden het !
En als kers op de taart: Pavlova, voor onze neus bereidt door Carolina Povlikova , Nels'dochter om het eenvoudig te houden !
Alleen Duke zat er wat sip bij, die kreeg bijna niets, behalve als zijn bazinnetje niet echt zijn richting uitkeek.
Het was dus een geslaagde kerst.
En we gaan dat zeker overdoen, zover is duidelijk.
Op naar oudejaaravond, of wordt het nieuwjaarsdag? Het zal me een zorg wezen.
De volgende dag kregen we bezoek van een vriendin die met veel moed uit de ondergesneeuwde Aubrac kwam aangereden en door het koude weer langer gebleven is dan voorzien - je weet immers nooit hoe je terug moet door dat maanlandschap op 1250 m hoogte in deze barre tijden.
En we kregen nog meer bezoek de dag erna.
Kortom, we hebben vooral en weeral veel te veel gegeten, matig gedronken om het allemaal een beetje redelijk te houden en het zal niet voor 2014 zijn dat we zullen afvallen.
Het is en blijft een goed voornemen voor 2015, de dag na nieuwjaar dan, of is dat Oudejaarsavond , of nieuwjaarsdag?
Vanaf 2 januari allez, soyons clairs au moins pour une fois ( à la Belge !)
