Eens je de 55 gepasseerd bent zijn er overal kosten aan: de ogen, de oren, de tanden, de nek, de schouders, of een knie, een voet of een teen, Morton of een achillespees, de schouders vooral, de handen niet vergeten, arthrose slaat toe, er wordt een fibroom ontdekt, een goedaardige tumor, je hebt plots netelroos, rugpijn en je weet niet vanwaar het komt, de bloeddruk stijgt van de ene dag op de andere, je hebt ademnood of je aders zijn verkalkt of dichtgeslibd, je krijgt suikerziekte in een lichte vorm of niet, je kampt met overgewicht of je begint plots te vermageren- dat heb ik in feite nog niet voorgehad maar bon !
Allez, je voelt overal iets of er wordt wel iets gevonden als je het nog niet gevoeld hebt, want voelen zal je het ! Zoveel is duidelijk.
Mijn vader zegt me dat er geen week voorbij gaat of hij hoort, leest of krijgt bericht dat die of die kennis of vriend of oudbekende van hem gestorven is.
En alhoewel ik ook al menigeen rond mij heb weten overlijden, bij mij gaat er precies geen week voorbij of een kennis, vriend of oudbekende laat me weten dat hij of zij geopereerd moet worden , dat ze op de "billiard" mag, dat er een nieuw stuk in moet, een oud stuk moet uit verwijderd worden, allez dat er kosten aan zijn.
Er zijn kosten aan ons half centennium oud lijf.
En dat zal er niet op verbeteren.
Zoals mijn grootmoeder placht te zeggen toen ik me over één of ander kwaaltje bekloeg : "Geneke , als je zo oud zal zijn als ik zal je overal iets voelen"
Of ik die aan mijn papa die altijd iets voelt zeg "de dag dat je niets meer voelt ben je er niet meer papa!"...
Maar voelen doen we het.
De ouderdom.
En dat is erg.
Maar we mogen ons gelukkig wanen dat we in 2014 leven en niet in 1863....of zelfs in ons geboortejaar 1956 , want daar hadden ze de helft van onze onvolkomenheden niet kunnen opereren.
Dus, kop op allemaal!
Het komt wel goed, zelfs al zijn er kosten aan.
