traduire

maandag 6 januari 2014

vive le multiculturalisme !

Dit moet ik gewoon "delen"...want ik zie dat zo voor mijn ogen.
Dit kan echt realiteit zijn en geen fictie en wat doe je dan?
Waarom willen we altijd voor iedereen goed doen?
En waarom wordt het ons zo kwalijk genomen als we het niet doen?
Zucht...


Objet: Repas de Noel dans notre entreprise
A LIRE JUSQU'AU BOUT, C'EST DU PUR BONHEUR ! (ceux qui ont participé à l'organisation des fêtes entre collègues vont s'y retrouver !)
- NOTE DE SERVICE -
De : Sophie CARRIERISTE - Direction des Ressources Humaines A : Tous les salariés Date : 01 / 12 Sujet : Fête de Noël
Chers Tous,
Je suis heureuse de vous informer que la Fête de Noël de notre entreprise aura lieu le 23 Décembre, à partir de midi, dans les salons privés de notre Espace. Il y aura un bar payant avec tout un choix de boissons ! Nous aurons aussi un petit groupe musical amateur qui chantera des cantiques, alors n'hésitez pas à chanter avec lui. Et ne soyez pas surpris de voir arriver notre PDG déguisé en Père Noël !! Le sapin sera illuminé à partir de 13H00. Les échanges de cadeaux entre les membres du personnel pourront se faire à partir de ce moment-là. Cependant, pour ne gêner personne financièrement, aucun présent ne devra dépasser une valeur de 10 Euros.
Joyeux Noël à vous tous et à vos familles.
Cordialement,
Sophie


- NOTE DE SERVICE -
De : Sophie CARRIERISTE- Direction des Ressources Humaines A : Tous les salariés Date : 02 / 12 Sujet : Fête de Fin d'Année
Chers Tous,
La note d'hier n'avait bien sûr pas pour but d'exclure nos employés de confession juive. Nous savons que Hannoukah est une fête importante qui coïncide souvent avec Noël, même si cela n'est pas le cas cette année. La même optique s'applique à tous ceux de nos employés qui ne sont ni chrétiens ni juifs. Pour calmer les esprits et ne vexer personne, toutes nos Fêtes de Noël s'appelleront désormais Fêtes de Fin d'Année. Nous n'aurons par conséquent ni sapin ni cantiques, mais d'autres musiques pour votre plus grand plaisir.
Tous contents, maintenant ?
Cordialement,
Sophie

- NOTE DE SERVICE -
De : Sophie CARRIERISTE - Direction des Ressources Humaines A : Tous les salariés Date : 03 / 12 Sujet : Fête de Fin d'Année
Je m'adresse à la personne membre des Alcooliques Anonymes qui souhaitait qu'il y ait une table pour les non-buveurs et qui n'a pas donné son nom. Je suis heureuse de pouvoir répondre favorablement à sa demande, mais si je mets sur la table une pancarte « Réservé aux Alcooliques Anonymes », vous n'aurez plus du tout d'anonymat !! Comment puis-je résoudre le problème ? Une idée, quelqu'un ? De plus, sachez qu'on laisse tomber les échanges de cadeaux : Aucune remise de présents ne sera autorisée, suite aux préavis de grève déposé par la CGT et FO qui estiment que 10 Euros pour un cadeau c'est trop cher, et suite à la pétition signée par tous les cadres qui estiment que 10 Euros pour un cadeau c'est minable et mesquin.
On va y arriver,
Sophie.


- NOTE DE SERVICE -
De : Sophie CARRIERISTE - Direction des Ressources Humaines A : Tous les salariés Date : 04 / 12 Sujet : Fin d'Année
Quelle diversité de cultures dans notre entreprise !! Je ne savais pas qu'exceptionnellement cette année le Saint Mois du Ramadan commençait le 20 Décembre, avec son interdiction formelle de consommer toute boisson ou nourriture de toute la journée. Nous pouvons bien sûr comprendre qu'une réception festive à cette époque de l'année ne cadre pas avec les croyances et les pratiques de nos amis salariés musulmans. Devant la Fatwah prononcée à son encontre par l'Imam de notre ville à leur demande, notre PDG propose que les repas destinés à nos salariés musulmans soient congelés jusqu'à la fin du Ramadan ou gardés au chaud pour qu'ils puissent les emporter chez eux le soir. Notre PDG certifie en outre qu'ils ne contiendront pas de porc, même si l'entreprise dirigée par son frère s'appelle « Tout est bon dans le cochon ». Par ailleurs, je me suis arrangée pour que les femmes enceintes aient une table au plus proche des WC et les abonnés aux Weight Watchers le plus loin du buffet des desserts. Je confirme aussi que les gays et les lesbiennes pourront se regrouper et que chaque groupe aura sa table pour ne pas avoir à se mélanger. En revanche, non, aucun travestissement en Drag Queen ne sera toléré, avec ou sans play back de Dalida. Oui, les diabétiques auront des sièges surélevés et des fruits frais en dessert, sachant que les restaurant ne pourra confectionner de dessert sans sucre.
Ai-je encore oublié quelque chose ?
Sophie

- NOTE DE SERVICE -
De : Sophie CARRIERISTE - Martyr des Ressources Humaines A : A vous tous, salariés de MERDE !!!!! Date : 10 / 12 Sujet : SALOPERIE de Fin d'Année
Les végétariens, maintenant !! Il ne manquait plus que ça !!!! J'en ai plus que marre, nous maintenons cette réception dans notre entreprise, que cela vous plaise ou non. Vous n'aurez qu'à vous asseoir le plus loin possible du grill à viande pour brouter vos salades à la con et têter vos putains de tomates Bio. Vous avez pensé à la douleur des salades et des tomates quand on les coupe ? hein ?? Elles ont des sentiments et sont vivantes, elles aussi. Elles sont comme moi, elles HUUURLENT !! Maintenant le premier qui me demande du pinard sans alcool je le transforme en pompe à merde et je vous souhaite une fête archi pourrie, bande d'abrutis congénitaux !!!!
Allez vous faire foutre,
Sophie

- NOTE DE SERVICE -
De : Catherine TAVENIER - Directrice intérimaire des Ressources Humaines A : A tous les employés Date : 14 / 12 Sujet : Sophie CARRIERISTE et les Fêtes de Fin d'Année
Je pense pouvoir parler au nom de tout le monde pour souhaiter un prompt rétablissement à Sophie CARRIERISTE, à qui je continuerai de transmettre vos cartes. En attendant son retour, je la remplace et vous annonce que notre PDG a décidé d'annuler notre Fête de Fin d'Année et d'offrir à tous la journée du 23 Décembre sans perte de salaire.

zaterdag 4 januari 2014

oprukkend moralisme

Rik Torfs schreef een stukje in De Standaard vandaag omtrent het oprukkend moralisme.
Ik lees graag wat Rik Torfs schrijft.
Ik vind dat een wijs man die me dikwijls op een heel persoonlijke manier de dingen even anders laat zien, zoals een diamant die je van duizend verschilllende kanten kan bekijken.
Hij stelt dat we in een samenleving leven waarin veel meer kan, maar veel minder mag dan 20 jaar geleden.

En hoe waar dat is !

We zijn constant bereikbaar.
Constant.
Dat geeft een veilig gevoel.

Soms toch.

Het verstikt soms ook, want je hebt het gevoel nooit nog eens 5 minuten op je gemak te zijn.
En als je de GSM niet hebt horen rinkelen, en er wordt later op de dag weergebeld ,is de eerste zin meestal : " waar zat jij zeg? Ik heb gebeld en je nam niet op..."

Hier valt dat nogal mee, want we hebben dikwijls geen bereik binnen in onze oude stenen huizen.

Maar ik kan me voorstellen wat dat moet zijn als je bediende bent en je (eerst heel blij dat je zo'n duur ding als een IPHONE krijgt) CONSTANT bereikbaar bent.

Binnenkort wordt dat "dag en nacht". Wacht, niet lachen, die tijd komt nog.

Of we zullen een chip in ons hoofd ingeplant krijgen . Wacht, niet lachen, die tijd komt nog.

Torfs vervolgt met te zeggen dat we evolueren naar een emotioneel moralisme.
Daarin worden hoogst persoonlijke hartenkreten als ethische normen gepresenteerd.

Ikke, ikke en nog eens ikke.

Ikke Johnny Thys, Ikke Didier Bellens, Ikke de premier, Ikke de Koning , ikke de PS -er, de CD&V-er, de VLD-er, ikke de Groene, jaja.

Ik verdien te weinig, ik wil meer verdienen, ik mag niet meer verdienen, ik zou nog meer willen verdienen...

Ik wil nu nog geen kinderen, want ik wil eerst "centjes" ( alleen het woord al maakt me razend ) verdienen....waarom? Als je zin hebt in kinderen wat heeft dat geld daar dan mee te maken?
Ik wil wel kinderen maar ik wil eerst een huis...Waarom? Wat heeft dat 'eigen huis' daar mee te maken?

Soit, ik denk daar anders over.

Ik koos bewust om al die "centjes" te laten liggen waar ze liggen en weet je wat?
Onthecht ben ik, echt waar.
Ik denk zelfs op een andere manier nu.
Ik erger me over gans andere dingen.
En ik ben er blij om.



donderdag 2 januari 2014

de allereerste dag van het jaar

Het was me de feestweek wel. En let op, ze is nog niet gedaan, want op 3 januari is er weer een groot feest hier te lande !




Lallalalala, sound the trumpet !!!

Waren we op kerstavond onverwachts bij Franse vrienden uitgenodigd, dan was het niet anders op oudejaarsavond : bij Franstalige Belgen in de Aubrac, meer bepaald in Marchastel, een klein dorpje naast Nasbinals.
En koud dat het daar was ! 0 graden, sneeuw overal, maar ook 1350 m hoog.
Skiërs en mensen op raketten , wat een schouwspel.
Maar de wegen waren goed berijdbaar en dus hebben we toegezegd !
Wat een weerzien, na zo lange tijd .
En zoals het bij echte vrienden betaamt was het net of we hadden elkaar pas gezien.

En eens te meer overheerlijk eten, lam volgens een recept van Michel Bras ,de driesterrenchef van de streek.

H E E R L I J K !
En vanmorgen weer vertrokken uit de sneeuw naar onze dalen en heuvels waar het zo'n 15 graden was.

Wel, 15 graden verschil dat is een geweldig verschil !
Ons huis was nog redelijk warm, de kachel brandde zelfs nog een klein beetje. Dus ook daarvan niet geklaagd.

En nu zijn we er weer helemaal klaar voor, voor dat nieuwe jaar , 2014 !
Moge het even mild zijn voor ons als het vorige jaar.
Dat is wat ik mijn gezin toewens.
Meer moet dat niet zijn.

maandag 30 december 2013

Voor alle "pageviewers" van de blog :


Pageviews per land
Grafiek van populairste landen onder kijkers van de blog
Item Pageviews
België
4239 ( amai da's veel en ik kan er mij wel de ene en de andere bij voorstellen)
Frankrijk
2416 ( ook de moeite en ik kan er mij ook één en ander bij voorstellen)
Verenigde Staten
937 ( onbegrijpelijk, en curieus dat ik ben om te weten wie dat wel zouden kunnen zijn...)
Nederland
543 ( ja, die ken ik )
Spanje
536 ( bah ja, familie en zo )
Rusland
491 ( Femen of wa? wie zou dat zijn????)
Duitsland
315 ( behalve mijn schoonbroer en een wijnboer ken ik daar niemand)
Oekraïne
141 ( geen kat ! echt hé, Oekraïne nog wel !)
Verenigd Koninkrijk
97 ( ja, schoolvriendinnen )
Nieuw-Zeeland
40 ( een universiteitsvriendin )

Maar bij deze, oprecht een heel gelukkig nieuw jaar 2014 !





zondag 29 december 2013

het grappigste boek van 2013

Uitgerekend op de vlieghaven kocht ik zo'n drie weken geleden het grappigste boek dat ik dit jaar mocht lezen.
Onder het motto "het moet niet altijd hoogdravende litteratuur zijn" kocht ik de laatste nieuwe roman van Ilja Gort.
Ilja Gort, inderdaad, raar Nederlands mannetje met een geitensik en een grote snor , een reclameman die een heus Frans Château gekocht heeft ,ergens in de Bordeaux-streek ; een man die goeie wijn produceert "La Tulipe", een fris roséetje die we dank zij Nel al eens hebben kunnen proeven en die er best mag wezen.
Je kan hem hier niet vinden, die wijn, want Ilja Gort verkoopt alles aan Albert Heyn .
Maar goed, we hadden ooit al eens een boek van hem gelezen en dan nu dit , " de Geluksvogel" heet het.

Harold Wechter is een Nederlandse reclameman die een wijnchateau in Frankrijk heeft gekocht. Hij komt in contact met Régis, een door en door Franse wijnboer wiens zaken niet al te best gaan. Harold adviseert Régis een `Camping à la ferme te beginnen. Hiermee ontketent hij een onstuitbare reeks voorvallen die op de camping op het zinderende Zuid-Franse platteland tot bizarre situaties leidt.

Een advocatenkantoor wordt met kettingzagen het bos ingestuurd, Hollandse naaktlopers biodansen in het maanlicht, een belastinginspecteur krijgt te maken met een verrassende vorm van biologische oorlogsvoering en een druivenfluisteraar zoekt de mysterieuze wijngaard met merlotdruiven van verwoestend lekkere kwaliteit.

Ilja Gort publiceerde o.a. Leven als Gort in Frankrijk, Slurp!, Slurp! 2, Ik slurp dus ik ben, Château Slurp, De nieuwe wijnsurvivalgids en De Vrouwenslagerij.

Je lacht je kapot.
Het is zo liederlijk geschreven, zo grappig verteld, zijn vergelijkingen zijn hilarisch en het is heel actueel.
Bovendien herken je het helemaal als je hier te lande woont dan toch.

Echt, lees eens iets ongecompliceerd, laat je geest eesn rusten van al dat denken en eindig of begin het jaar met een lach !
Gewoon doen !

zaterdag 28 december 2013

Spiedermàn !

We waren bij Corinne en Daniel. Beiden zijn directeur van een instelling voor probleemjongeren, beiden zijn psycholoog.
Die hebben een andere woordenschat dan wij.
Die hebben 20 zinnen nodig om iets te zeggen wat ik in een halve zin zeg.
In een Frans, tjonge,tjonge, je wil het niet weten.
Woorden waar je nog nooit van gehoord hebt en zinnen waar er precies werkwoorden in ontbreken.
Zinnen die steeds vraagstellingen zijn- maar daar waar ik dan denk dat ze een antwoord van mij verwachten, is het echt eerder een "algemene vraagstelling aan zichzelf" , want ze wachten helemaal niet op een antwoord, ze hebben zelf allang het antwoord op de ingewikkelde vraag...
Bizar.
Maar goed, zo zit dat.
Soms zeg ik dan aan een vrouw naast me " je ne comprend pas bien ce qu'elle a voulu dire", waarop die prompt antwoord " rassures-toi, moi pas non plus".
Oef !
Dat is een geruststelling.

Dus daar zaten we dan ons best te doen om alles te begrijpen , tot ik de mooie hippe kousjes van haar zoontje opmerkte.
" Oh les belles chausettes de Spiderman", zeg ik.
Primo, zo heet de vijfjarige gekleurde kerel, bekijkt me heel nors en antwoordt : "non, c'est Spiedermàn!!!!"
Ik glimlach en Corinne zegt " Ici c'est Spiedermàn Geneviève".
Voilà, op mijn plaats gezet in het Engels zie.
Ik was zo perplex , omdat ik er niet van over kon dat Corinne zijn taalgebruik bevestigde en tegelijkertijd verdedigde : in Frankrijk zegt men Spiedermàn !
"Ja", opper ik nog "maar het is toch een Engels woord?"
"Natuurlijk" antwoordt Corinne " en hier zeggen we Spiedermàn! T'as déjà entendu comment les Belges parlent Français ? Bon, alors je n'insisterais pas !"
Da ge 't weet !
Zij spreken "zo" Engels.
Dat Engels gewoon Engels is , dat komt er niet in.

Maar ik moet daar mee ophouden van daarvan versteld te staan , dat is hier zo.
En als je wat verder denkt, begrijp je dan ook dat Fransen dènken dat ze Engels spreken als ze "Spiedermàn" zeggen . Echt hé.

Ik ben stilgevallen in de conversatie.
Ik moet daar echt mee stoppen om te zeggen dat het écht "Spiderman" is ...want ik woon hier en ik spreek geen Frans, ik doe gewoon mijn best. Maar Frans is het niet , dat heb ik onderhand wel begrepen.
Wat het is dan?

Ik ervaar toch beter wat een vreemdeling in een ander land meemaakt qua integratie.
Je bent niet van hier, mevrouw!

En dan mag ik nog niet klagen.


vrijdag 27 december 2013

spaarlampen, of hoe ze een mens goed liggen hebben.

Ik denk dat het Aude was die opmerkte dat "die spaarlampen precies nog minder lang meegaan dan de oude lampen die je nergens meer kan vinden!".
En gelijk heeft ze.
Want dat is echt zo.
Tegenwoordig schrijven we op elke nieuwe ingedraaide spaarlamp ,de datum van ingebruikname.
En zie :

Op 3/9/2013 vervangen en de hoeveelste zijn we ? De 27/12/2013 , drie maand en een peulschil. En hoeveel kost zo'n spaarlamp? Tussen de 5 en de 7 EURO. Allez, 6 EURO. En er zitten 8 lampen in de luster van de eetplaats waar we de helft van de tijd vertoeven.
8 x 6= 48 EURO.
En dat om de drie maand....48 x 3 = 144 EURO per jaar.
En zo hebben we een vijftal lusters.

Dat kan toch niet meer.
En dat we dat ook weeral geloofd hebben.
De electriciteitslobby, miljaardenonde....!!!!!

woensdag 25 december 2013

Cadeautjes

Gisteren waren we bij een typisch zuidfranse familie en het was echt een leuk kerstfeest.
Het was "simpel" zoals ze voorspeld had, Martine.
Véél, véél en véél te véél .
We moesten er tegen 8 uur zijn en we zijn om 10 u beginnen eten...we waren dus om 3 uur 's nachts thuis.
En dat is laat voor kerstmis hé.
Er was ook een klein beeldmooi ventje, Matthias genaamd van een jaar of 4 en die heeft zich gans de tijd heel goed gehouden, zonder zagen, zonder ambetant te worden, zonder lastig te zijn omdat het al zo laat was want : "le Père Noël, il va venir" herhaalde hij steeds .

En dus, het moet zo'n uur of één geweest zijn, begonnen de grootouders en de ouders te fluisteren van "hoe zullen we nu tewerk gaan?".
Want ze moesten de cadeau's binnenbrengen en de kleine kerel moest dus ergens anders heen zodat hij niets zou vermoeden van "het mirakel".

Het was beslist, papy zou hem meenemen naar de kelder waar zijn "bricolagemateriaal" staat en ondertussen zou de papa de auto uitladen, oma en Jan zouden cadeau's uit het schildersatelier halen enzovoort enzovoort.

Zo gezegd zo gedaan.
Jan en Martine droegen eerst een reuzachtig grote kartonnen doos naar de kerstboom en wat later ontdekten we dat het een houtel schommelpaard was , die opa eigenhandig had gemaakt. En zwaar dat die was.
Enige nadeel , de jonge ouders wisten niet hoe ze dat paard zouden moeten vervoeren naar Clermont-Ferrand.
Maar dat waren problemen voor later.
Matthias was helemaal in vervoering, hij kreeg autootjes, een lego doos om een boeredrijtje mee te maken, een trui én.."une batterie", een drumstel. Maanden had hij erover gezaagd en dan nu was het zo ver.
De papa heeft het drumstelletje helemaal in elkaar gestoken en dan begon matthias er verwoed op te kloppen...en één trommel begaf het al na een paar minuten.
Je had de ontgoocheling moeten zien in zijn ogen. Maar hij hield zich sterk en heeft niet geweend.
Erg hé, je droomt dan maanden van zoiets speciaals en als je het dan eindelijk gekregen hebt, dan blijkt het toch niet te zijn wat je er van verwacht had.

Zo herinner ik me heel goed -ik was zo'n jaar of 5 " dat ik een kinderkoets gevraagd had om mijn pop in te leggen.
En de ontgoocheling was zo groot , want ik had een draagmand, een lichtgele draagmand gekregen om de pop in te leggen. En toen we 's morgens over de markt liepen, nonkel Paul en ik met de draagmand, liepen we voorbij een ander kind die een heuse poppenwagen had.
En ik dus natuurlijk "Kijk Nonkel Paul, zo'n kinderwagen wou ik".
Toen we bij mijn grootmoeder aankwamen, weet ik nog echt heel goed dat ze allemaal tranen gelachen hebben toen hij dat vertelde, en dat ik toen reeds begreep dat Sint Maarten ( in Aalst is dat de wonderman) nonkel Paul zelf geweest was.

En ik moest opeens terugdenken aan een zin die ik ooit gelezen had van Laurent Gounelle ( L'homme qui voulait être heureux" ):
"Le plus grand mensonge des parents à leurs enfants ne portent pas sur l'existence du Père Noël, mais sur la promesse tacite que ses cadeaux les rendront heureux "
Veel waarheid in dat zinnetje vind ik...

dinsdag 24 december 2013

Noel au balcon ...

Zo zeggen ze dat hier als het een zachte Kerst wordt (is): "Noel au balcon" onmiddellijk gevolgd door " Pâques au tison" en dat heb ik dan moeten vragen wat dat wel betekent. Het wil zeggen dat je bevriest , dat je bibbert met Pasen.
Want het is hier heel zacht inderdaad, zo'n 15 graden overdag en in de zon voel je zo'n 36 graden.
's Nachts koelt het dan weer behoorlijk af.
Het is vreemd maar niet uniek en wat de opwarming van de aarde betreft stel ik me daar dan weer vragen bij, want zo'n uitdrukking als " Noel au balcon" bestaat al jààààààààààren....
Zwany baalt van Holland, schrijft ze. Ze is er nog tot eind deze week , "gezellig kersmis vieren met z'n allen" noemen ze dat ginder.Het weer is er bar slecht , regen, regen en nog eens regen. Tja, als ik vandaag naar buiten kijk, dan zal ze in de regen terugkomen vrees ik.
Aude viert kerstmis bij mijn zus. Waarvoor ook dank.
Met de nichtjes uit Zwitserland en Brussel, met de oom uit Duitsland. Een bont internationaal gezelschap.
En wij?
Wel we dachten eens thuis te blijven bij de stoof zie en ik zou iets lekkers gereed maken.
Maar toen ik dat verleden week aan een vriendin nietsvermoedend vertelde, antwoordde ze prompt "mais viens chez nous, ce sera très simple, mais bon".
Très simple wordt hier vertaald als volgt : foie gras huisgemaakt, gerookte zalm, oesters (pour qui aime, waaronder ikke) , sanglier ("je ne sais pas comment Joel va le préparer", Joel zijnde een restaurateur, dus slecht zal het niet zijn!!!!), fromage ( allez gij?) et bûche de Noel fait maison ( want de dochter is pâtissière).
Ik heb me op tijd ingehouden met vragen"moet ik ook iets meebrenegen"? Want tegen zulken sterren kan ik niet op.
Enige minpunt van dit festijn, we moeten naar Cahors en hier te lande is er vreselijk veel alcoholcontrole. Dus zal ik alvast mijn laatste goeie daad van het jaar doen en mij "efkes" inhouden met het drinken.


Ondertussen weten we ook al dank zij Karen , van Karel en Arlette, (zo zeggen wij dat hier in huize Cigalou) dat nieuwjaarsbrieven nog wel degelijk bestaan . En zij kan het weten want ze is onderwijzeres en heeft trouwens een kleine bengel rondlopen .
En zij kocht ook zo'n stomme stoel, twee nog wel....
Dat is nu zo leuk aan het feit dat ik af en toe eens een reactie krijg op wat ik allemaal brabbel in deze blog.
Met dank aan Karen.

Noel au balcon, al veel geleerd hoor van Paul Frédérique Cassez !


Expression: Noël au balcon, Pâques au tison

Pronunciation: [no eh lo bal ko(n) pah ko tee zo(n)]

Meaning: A warm Christmas means a cold Easter

Literal translation: Christmas on the balcony, Easter at the embers

Register: normal

Notes: The French proverb Noël au balcon, Pâques au tison is one of those cutesy expressions that claim causality between weather conditions at two different points in time. The idea here is that if it's so unseasonably warm that you can spend Christmas on the balcony, it will be so cold at Easter that you'll need to burn wood for heat.

Il fait 22 degrés ? Tu sais ce qu'on dit : « Noël au balcon, Pâques au tison. »
It's 22 degrees (72 Fahrenheit)? You know what they say: "A warm Christmas means a cold Easter."

Opposite expression: Noël sous la neige



maandag 23 december 2013

Laten we af en toe de overvloed terugschroeven....( Marli Huyer)

Aude belde, ze was kerstinkopen gaan doen met Stienus en Gust. Best gezellig, ware het niet dat je op de koppen kon lopen en dat Gust shoppen gewoon haat. Hij begint dan te pas en ten onpas te wenen, zodanig dat één van de twee ouderen buiten moet blijven staan in de stortregen bijvoorbeeld, of in de bijtende kou en dat de andere "haastig" een jeansbroek past, of koffie gaat kopen.
Niks leuks aan.
Aude had nog geopperd" dat Gust ook naar Elly kon deze morgen" ,maar "neen, dat is keileuk met ons drietjes" zei Stienus en dus gingen ze gezellig winkelen.
Aude en ik zijn ondertussen geleerd, volgende keer zetten we Gust wél af bij Elly en shoppen we zoals vanouds met ons tweetjes !

"En dan", zei Aude, "de verschrikking! Banccontact lag plat"
Rijen en rijen superzenuwachtige mensen die vandaag naar de Delhaize waren gegaan in plaats van morgen en dan zoiets...
Even erg voor de kopers als voor de verkopers.
"Maar wij waren al lekker een glaasje wijn aan het drinken bij de Moemoe!".
De moemoe, zijnde Maria, de grootmoeder van STienus die achter hun huis woont, met daarachter de zaak van Stienus'vader en oom.
Gemakkelijk toch ?

Ik las in de krant een interessant artikel van de filosofe Marli Huyer, omtrent " de koopzondagen".
Want nu zullen de winkels in Antwerpen ook op zondag open zijn.
En alhoewel ik kan begrijpen dat het gemakkelijk is om je boodschappen ook op zondag te kunnen doen, zit ik te denken aan al die mensen die op zondag zullen moeten werken en hoe regel je dan de opvang ?
Ik zie hoe Aude sukkelde door nooit een weekend te kunnen spenderen met haar gezin, want op zondag waren ze gesloten,maar op maandag werkte ze weer. Nooit twee dagen na elkaar rust.
En is daar niet jarenlang voor gestreden om die rust te kennen?
Hebben we echt geen nood aan rust en ritme?
En wie wordt daar de dupe van ?
Moeders met kinderen die geen opvang vinden en dus genoodzaakt zullen zijn thuis te blijven ipv te gaan werken: oma's en opa's die op de kinderen zullen moeten letten terwijl dochters en zoons gaan werken op zondag...en dat allemaal om steeds meer te consumeren !!!!

Dat is wat me zo opvalt als ik naar België ga : de overvloed!
Ongelofelijk wat je allemaal kan kopen in België!
En hoeveel minder we hier in het zuiden hebben.
Ik zou alles willen hebben en kopen in ANtwerpen.
Zelfs in de Delhaize vraag ik aan Aude om me de tijd te laten in de rekken te kijken , want wat ik daar allemaal zie !
Neen, dan zijn ze hier zeker 50 jaar achter.

Maar het is hier rustiger.
Kalmer.
Minder stress.
"Hoe deed ik dat vroeger toch allemaal", zei Jan vanmiddag.
Ja, hoe deden we dat allemaal?